Listopad to miesiąc szczególny – czas ciszy, zadumy i refleksji nad tym, co w życiu najważniejsze. W tym duchu odbyły się Zaduszki literackie 2025, wydarzenie, które połączyło muzykę, poezję i wspomnienia w jedną, poruszającą opowieść o pamięci, która trwa mimo upływu czasu. Spotkanie stało się nie tylko hołdem dla tych, którzy odeszli, ale także przypomnieniem, że warto pielęgnować każdą chwilę z bliskimi – póki jeszcze są.

 

Wieczór rozpoczął się mocnym akcentem – utworem „Nothing Else Matters” zespołu Metallica w wykonaniu Chałubiński Band. Ten ponadczasowy utwór stał się metaforą więzi, które nie gasną nawet po śmierci. Kolejne muzyczne interpretacje – Turbo („Jaki był ten dzień”), Dżem („List do M”), Perfect („Wszystko ma swój czas”), Myslovitz („Długość dźwięku samotności”), Scorpions („Wind of Change”) oraz Guns N’ Roses („Knockin’ on Heaven’s Door”) – w wykonaniu uczniów nadały wydarzeniu wyjątkowy charakter. Każda piosenka była jak świeca zapalona w mroku – ciepła, delikatna, niezgaszona.

 

Nie zabrakło również literackiej refleksji. Występujący uczniowie przypomnieli, że gdy odchodzą bliscy, świat na chwilę zatrzymuje oddech, a pustka staje się głośniejsza niż krzyk, że pamięć o tych, których kochaliśmy, to nie ciężar, lecz światło prowadzące nas dalej. Te myśli towarzyszyły wszystkim obecnym, tworząc atmosferę głębokiej zadumy.

Wiersze ks. Jana Twardowskiego, Kazimierza Wierzyńskiego i Agnieszki Osieckiej dopełniły literacką część wieczoru, przypominając o kruchości życia i wartości miłości. . W finałowych słowach zabrzmiało przesłanie: „Ludzie odchodzą, lecz zostaje ich światło”. Zaduszki literackie 2025 były nie tylko okazją do wspomnień, ale także do refleksji nad tym, jak ważne jest pielęgnowanie więzi i okazywanie uczuć tu i teraz.

Atmosfera wydarzenia była wyjątkowa: ciepłe światło świec, dźwięk gitar, głosy pełne emocji i cisza, która mówiła więcej niż słowa. To spotkanie pokazało, że pamięć o tych, którzy odeszli, nie jest smutkiem – jest światłem, które prowadzi nas dalej.